Сураи ОЛИ ИМРОН - Ояти 161
Бо овози қори Юсуф ибни Нуҳ Аҳмад
وَمَا كَانَ لِنَبِيٍّ أَن يَغُلَّۚ وَمَن يَغۡلُلۡ يَأۡتِ بِمَا غَلَّ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِۚ ثُمَّ تُوَفَّىٰ كُلُّ نَفۡسٖ مَّا كَسَبَتۡ وَهُمۡ لَا يُظۡلَمُونَ
Бо ривояти Ривояти Ҳафс аз Осим
Таваққуф
Бозӣ кардан
Зеркашӣ кардан