Сураи АНБИЁ - Ояти 47
Бо овози қори Маҳмуд Халил ал-Ҳусарӣ
وَنَضَعُ ٱلۡمَوَٰزِينَ ٱلۡقِسۡطَ لِيَوۡمِ ٱلۡقِيَٰمَةِ فَلَا تُظۡلَمُ نَفۡسٞ شَيۡـٔٗاۖ وَإِن كَانَ مِثۡقَالَ حَبَّةٖ مِّنۡ خَرۡدَلٍ أَتَيۡنَا بِهَاۗ وَكَفَىٰ بِنَا حَٰسِبِينَ
Бо ривояти Мусҳафи муҷаввад
Таваққуф
Бозӣ кардан
Зеркашӣ кардан